Γράφει ο Άρης Ρουπίνας
Μετά την παράσταση της ΜΠΕΡΝΑΡΝΤΑ ΑΛΜΠΑ που είδαμε στον Τεχνοχώρο Εργοτάξιον είχαμε μια ευχάριστη φιλική συνομιλία με όλα τα μέλη της θεατρικής ομάδας Mariposa.
Το έργο επικεντρώνεται στα ζητήματα της καταπίεσης, του συμβιβασμού και του πάθους και την επιρροή των ανδρών στις γυναίκες. Η τυραννία της Μπερνάρντα απέναντι στις κόρες της προμηνύει τη φύση του φασιστικού καθεστώτος του Φράνκο στην Ισπανία, λίγο αφού τελειώσει το έργο του ο Λόρκα.
Πρόκειται για ένα από τα πιο γνωστά έργα του παγκοσμίου ρεπερτορίου. Το περιεχόμενό του βρίσκεται συνεχώς στην επικαιρότητα. Έχουν γίνει πάρα πολλές παρουσιάσεις του έργου αυτού στην Ελλάδα. Αυτή είναι άλλη μια πρόταση, αλλά έχει διαφορά. Η Θεατρική Ομάδα Mariposa η οποία ξεκίνησε πριν έξι χρόνια, είμαστε ένας ζωντανός οργανισμός. Συνεχώς σκεφτόμαστε και δημιουργούμε σαν ένα. Η πρόθεσή μας είναι η έρευνα σε βάθος, τόσο των χαρακτήρων και της υπόθεσης όσο και της σύνδεσής τους με εμάς. Επιλέγουμε να ενταχθούμε μέσα στην κάθε ιστορία ώστε ο θεατής να δει μια αλήθεια, να ταξιδέψει, να αισθανθεί το έργο.
–Είναι ο 7ος χρόνος φέτος που παίζετε την Μπερνάρντα Άλμπα! Πόσο μπορεί οι ρόλοι που παίζετε τόσα χρόνια να επηρεάζουν την ίδια σας τη ζωή;
–Θέλει πολύ δουλειά για να κρατήσεις μία απόσταση (μας μιλάει η Μπερνάρντα)..τα πρώτα χρόνια που τουλάχιστον εγώ ήμουνα πιο άπειρη, προσωπικά ήτανε λίγο δύσκολο να αποφορτιστώ από το χαρακτήρα. Ήμουνα περισσότερο αυστηρή κάποιες φορές ενώ δεν έπρεπε αλλά με τον καιρό και τη συνεχή εξάσκηση που κάνουμε σαν ηθοποιοί μαθαίνουμε να κρατάμε μία απόσταση.
–Πολλές φορές συμβαίνει σε ηθοποιούς να μπαίνουν σε ένα ρολό και τον κουβαλάνε στη ζωή τους μετά..( μιλάει η Αδέλα)
–Μπορεί ναι να γίνεται.. με κάποια στοιχεία που κρατάς..αλλά με την εκπαίδευση αυτά τα αφήνεις στην άκρη. (..μιλάει η Μαρτίριο)
–Όταν μελετάς ένα έργο ένα ρόλο και τον βιώνεις εκείνο το διάστημα τον κουβαλάς κάπως μέσα σου. (..μιλάει η Αμέλια)
–Το κοινό πώς έχει αγκαλιάσει μία παράσταση που κρατάει τόσα χρόνια;
– Καταρχήν ποτέ δεν είναι ίδια η παράσταση είμαστε πάντα όλοι οι διαφορετικοί. Το κοινό βρίσκει στον κάθε ήρωα κάτι διαφορετικό, ο καθένας ταυτίζεται με κάποιο διαφορετικό ήρωα, όλοι κάτι βρίσκουμε. (..μιλάει η Μπερνάρντα)
–Δυστυχώς είναι επίκαιρο το έργο, δεν έχει εξαλειφθεί η πατριαρχία οπότε όλο και κάπου ταυτίζεται ο κόσμος με κάποιο ήρωα. Κάποιος με την Αδέλα ίσως, άλλος με την Μαρτίριο, με την Μπερνάρντα ίσως. (..μιλάει η Πόνθια)
–Είναι ένα έργο σκληρό, δείχνει μία πλευρά της κοινωνίας η οποία υπάρχει δυστυχώς ακόμα και σήμερα ειδικά στην επαρχία είναι πολύ έντονα τα φαινόμενα αυτά και τις περισσότερες φορές κρυβόμαστε, κρύβονται πίσω από την έννοια της τιμής, να μη μας ακούσει ο κόσμος…(..μιλάει η Μαρία Χοσέφα)
–Εχουν τύχει και περιστατικά που είμαστε πολύ χαρούμενοι γιατί άνθρωποι που δεν είχανε δει ποτέ θέατρο..δεν τους άρεσε και πίστευαν ότι δεν θα τους αρέσει καθόλου το αγάπησαν μετά από αυτή την παράσταση. (..μιλάει η Ανγκούστιας)
–Ιδιαίτερες ευχαριστίες σε όλες σας και ειδικά σε σας που το στηρίζετε τόσα χρόνια και έχετε φτιάξει πια τη δική σας οικογένεια!
Ταυτότητα παράστασης
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια : Έφη Μεράβογλου
Κοστούμια- σκηνικά : Η ομάδα
Φωτογράφιση : Ιουλία Λαδογιάννη
Παραγωγή: 92 Artschool
Προσαρμογή σχεδίου αφίσας – γραφιστικά: ANMZ
Σχεδιασμός & χειρισμός Φωτισμών: Τάκης Σπανός
Παίζουν:
Μυγδαλιά Ανδρέου (Μπερνάρντα), Αριστέα Ανύση (Δούλα), Μαρία Δώρα Λέων (Αδέλα), Χριστίνα Μούζη (Μαγκνταλένα), Σωτηρία Χρυσικοπούλου (Ανγκούστιας), Σόνια Πούλη (Μαρία Χοσέφα), Σοφία Πασπαλιάρη (Πόνθια), Αναστασία Ραβάνη (Αμέλια), Παναγιώτα Χαϊδεμένου (Μαρτίριο)
Ημέρα & ώρα παραστάσεων:
Κάθε Παρασκευή στις 21:15
7ARTPRESS 